Tagarchief: repareren

Rafelige Randen

Reparatieblog

Af en toe plaats ik een reparatieblogje. Soms houd je van een kledingstuk en wil je het niet weg doen. Een kapot kledingstuk kan vaak nog prima gerepareerd worden! Bovendien spaart het repareren van een kledingstuk geld en omgeving. De onderkant van mijn spijkerbroek is rafelig en reparatie is hard nodig.

Rafelige broekspijp

Biasband

Om de rafels weg te werken, gebruik ik biasband. Dat kun je kopen bij bijvoorbeeld http://www.fournituren.nl/ . Het band is al voorgestreken en -gevouwen. Je kunt het in allerlei dessins en kleuren kopen. Ik kies voor spijkerstof bij mijn spijkerbroek.

Biasband

Biasband

Aan de gang

Om de rafels in bedwang te houden, kun je de rafelige rand eerst zigzaggen.

Zigzag de rafelige rand.

Dan speld je aan de binnenkant van de pijp, tegen de onderrand aan, het biasband vast. Zorg dat de goede kant van het biasband tegen de binnenkant van de broekspijp ligt. De verkeerde kant van het band is dus zichtbaar.

Speld het biasband aan de binnenkant van de broek tegen de rand.

Naai precies in de vouw van het biasband het band vast.

Naai precies in de vouw van het biasband het band vast

Vouw nu het biasband om naar de buitenkant van de broekspijp en speld het vast. Omdat het band voorgestreken en -gevouwen is, hoef je geen zoompje in het band te leggen. De zoom zit er al in. Handig!

Vouw het biasband naar buiten om en speld het vast.

Naai het band vast – zo dicht mogelijk langs de vouw van het band.

Naai het band aan de buitenkant van de broekspijp vast. Zo dicht mogelijk tegen de rand van het band.

Het resultaat is keurig.

Als je nog eens na wilt lezen hoe je een knoop aanzet kun je dat hier doen. Veel plezier met repareren!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mazen

Hjördis vond voor mij een stopei bij Jan de Grote Kleinvakman op de Albert Cuyp.

Stopei

In de kringloopwinkel vond ikzelf “Akte K” door Agaath Sieffers met een duidelijke uitleg over het verstellen van breiwerk door mazen.

Akte K door Agaath Sieffers

Een dunne teen maakte het AB-SO-LUUT noodzakelijk weer eens een sok te stoppen, in vakjargon: verstellen door mazen.

Dunne teen

Mazen dus, en ik ga precies de aanwijzingen in het leerboek volgen.

Ik hecht aan zoals in het boek getekend staat en maas de eerste toer. Dan staat er: “[..] wanneer het vastgestelde aantal steken is gemaasd, wordt op de bordtekening uitgelegd, dat de zijkanten geen rechte lijn mogen vormen, maar een steek verspringen moeten, daar dit sterker is.” Ah, dat is nieuw voor me.

Start van de tweede toer

Er staat ook dat ik om de toer terug te mazen het werk moet keren. Logisch eigenlijk. De teruggaande toer maas in op z’n kop.

Als ik vind dat de dunne plek genoeg overgemaasd is, hecht ik af zoals op het plaatje in het boek staat.

Ik vind het resultaat prachtig.

Ik haal de aanhechting uit. Dat is met contrasterend garen wat veel van het goede.

 

 

Upcyclen

Ik ben nog steeds aan het repareren. Een wollen vestje heeft dunne ellebogen. Dus ga ik aan de slag.

 Ellebogen

Ik wil de dunne plekken verstevigen met sokkenwol en een kettingsteek. De sokkenwol – 4-draads – splits ik eerst. Het wordt zo dik anders. 

 

Knoopsgaten

Na de ellebogen vind ik de knoopsgaten erg lelijk. Die festoneer ik (borduur ik om met een festonsteek). De “lusjes” aan de buitenkant, omdat de knoopsgaten anders te klein zullen worden.

 

Knopen aannaaien

Mooie knoopjes uitzoeken en opnaaien.

Een verjongingskuur voor mijn vestje!

Vestje met elleboogstukken

Update gestopte sokken:

Zoals beloofd heb ik mijn gestopte sokken getest. Een paar dingen zijn duidelijk.

  1. Je kunt beter dunne plekken stoppen dan een gat. Zodra er een gat in de sok zit, wordt het moeilijker het mooi dicht te krijgen. Je voelt in het begin bovendien het gat. Na dragen wordt dit wel wat minder omdat het gestopte deel wat vervilt.
  2. De overgemaasde tenen dragen het lekkerst. Dit is stevig en rekbaar.
  3. Mijn stoptechniek is nog lang niet perfect!

Niets Nieuws

Dat Zeeuwse hè. Ik ben er nog niet vanaf. In het Zeeuws Museum fotografeerde ik een stoplap. Prachtig gewoon.

Zeeuws Museum Stoplap

De stoplap werd natuurlijk niet gemaakt voor het mooie. Nee, het was onderdeel van het lesprogramma op school. Deze lap is gemaakt door een meisje dat op de “Linnennaaischool” les kreeg. Maar ook op de lagere school leerden de meisjes verstellen. Men moest zuinig zijn en verstelde dus kleding. Dit werd al jong geleerd.

 

Modern verstellen

Afgelopen weekend was ik op de Brei- en Haakdagen in Amersfoort. In de boekenstands zijn sinds een tijdje boeken te vinden over het repareren van kleding. Hoe naai je een knoop aan? De meisjes leerden dat vroeger op school; de jongens leerden dat in dienst; nu leer je dat van internet of uit een boek.

Ik vind het geweldig dat er weer wat aandacht begint te komen voor het repareren van spullen. We bezitten te veel en gooien te veel weg. Het kan wel wat minder, dus. En als je je kleding dan toch repareert, kun je de broek of rok natuurlijk ook nog een eigen twist geven. Dan heb je ook nog iets unieks. Het leuke is dat je geld uitspaart wanneer je je kleding eerst nog eens repareert voordat je het weggooit. Van dat geld kun je dan gezellig uit eten, naar de film, sparen voor een vakantie, of op naailes gaan!

Op het internet gonst het van de tips en tricks. O.a. op de website van Buy Nothing New kun je allerlei links en tips vinden over het repareren van spullen, maar ook over ruilen en delen. Ook op de website / blog van Tom of Holland is van alles te vinden, waaronder blogs over het stoppen gaten in breiwerk.

Ik dook mijn boekenkast eens in, want in de kringloopwinkel koop ik af en toe een handwerkboek (€1,-  of €1,50 nooit duurder). De handwerktechnieken blijven immers hetzelfde! En ja hoor, ik vond versteladvies genoeg!

Boeken uit de kringloopwinkel

 

Sokken Stoppen

Het Zeeuwse zit nog in mijn hoofd. We zijn ook langs Arnemuiden gereden toen. Daar zit de winkel van Jeanet Jaffari van het “Blij dat ik Brei”-blog. We waren even in haar leuke winkel.

Waslijntje sokken Arnemuiden

We kwamen aan de praat over klederdracht, omdat ik een metertje schortenbont kocht (of twee meters eigenlijk). De verschillende onderdelen van de dracht werden vroeger tot in het oneindige versteld. Nu nóg dragen de jongere vrouwen de dracht van hun moeders of oma’s (alleen op feestdagen, want het is zo’n werk). Men was heel zuinig op zijn kleren.

 

Sokken

 

Sokken Stoppen

Ik ben gek op het breien van sokken. Heel wat paren kleuren mijn sokkenla. Maar ook in zelfgebreide sokken komen uiteindelijk gaten. Ik gooi de sokken met gat niet weg. Dat kan ik niet over mijn hart verkrijgen. Maar ze verdwijnen wel in de doos met proeflapjes. Na het gesprek over het verstellen van kleding zat me dat niet lekker.

Vandaag heb ik drie paar gatensokken uit de doos gevist om ze te gaan stoppen. Ik heb op internet gezocht naar verschillende manieren van stoppen en deze uitgeprobeerd. Ik gebruikte een lamp (model gloeilamp) als stoppaddesstoel.

Roze streepjes sok Roze streepjes sok gerepareerd

Als er nog geen gat is maar wel een dunne plek kan deze plek ook verstevigd worden door de steken over te mazen.

 

Regia met gat Regia gerepareerd

Als er al wel een gat is kan het gat dicht geweven worden.

 

Ajoursok met gat Ajoursok gerepareerd

Of het gat kan dicht gemaasd worden als er eerst verstevigende draden aangebracht zijn.

Ik vind zelf de laatste manier mooier worden dan het dicht weven. Het is wel meer werk. De komende tijd zal ik deze sokken veel dragen om te testen welke manier het minst voelbaar is en welke het beste houdt. Wordt vervolgd, dus.